Po kilku latach od
ukazania się pistoletu maszynowego P90 i pistoletu Five-seveN
produkowanych przez belgijską firmę FN, niemiecka firma
Heckler&Koch zaprezentowała swoje odpowiedniki broni klasy PDW
(Personal Defense Weapon): pistolet maszynowy MP7
(Maschinepistole 7) i pistolet UCP. Ponieważ konstruktorzy HK
opracowywali swoją broń w kilka lat po belgijskich, mogli
wykorzystać doświadczenia konkurencji. W roku 1999 pojawił się
H&K PDW (lub PDW2000). Konstruktorzy wybrali klasyczne
rozwiązanie z magazynkiem pudełkowym umieszczonym w chwycie, z
dodatkowym, składanym chwytem przednim oraz wysuwaną kolbą. W
roku 2000 przedstawiono nową wersję prototypową, a w 2001
ponownie przekonstruowana broń trafiła jako MP7 w ręce
komandosów Komando Spezialkräfte (niemiecki odpowiednik polskiej
jednostki GROM). Pojawiła się także nowa wersja amunicji 4,6 x
30 mm, wyposażona w cięższy pocisk. W 2004 roku zaprezentowano
nową, ponownie zmodernizowaną wersję MP7A1. Obecnie pistolet
maszynowy jest produkowany i wypiera w uzbrojeniu Bundeswehry
pistolety maszynowe MP5. W 2004 roku pojawiły się także
pistolety MP7A1 wyposażone w bezpiecznik spustowy.
MP7 ma wymiary dużego pistoletu lub mini-uzi, można ją nosić w
kaburze. Można strzelać jedną ręką lub dwiema - wtedy rozkładamy
wygodną teleskopową kolbę i chwyt przedni ukryty w łożu.
PDW2000 (wczesny) - pistolet maszynowy przeznaczony do
przenoszenia w kaburze (brak mocowań pasa nośnego). Brak zaczepu
zamka. Mechaniczne przyrządy celownicze umieszczone bezpośrednio
na pokrywie komory zamkowej. W tylnej części pokrywy komory
zamkowej krótka szyna Picatinny (najczęściej mocowany był na
niej celownik kolimatorowy Fire-Point). W przedniej części
komory zamkowej jeden rząd otworów wentylacyjnych. Lufa
zakończona demontowalnym szczelinowym tłumikiem płomieni, gładki
chwyt pistoletowy.
PDW2000 (późny) - pistolet maszynowy wyposażono w ręczny
dosyłacz zamka (pełniący funkcję zaczepu zamka). Dźwignia
zaczepu po lewej stronie broni. Ponieważ uniemożliwiała ona
przenoszenie broni w kaburze, został on wyposażony w umieszczone
po lewej stronie mocowania pasa nośnego. Szyna Picatinny taka
sama jak we wczesnych wersjach, ale celownik kolimatorowy
Z-Point (opracowany specjalnie dla HK przez firmę Zeiss Optronik
Wetzlar GmbH).
MP7 - pierwsza wersja produkowana seryjnie. Została
pozbawiona ręcznego dosyłacza zamka. Wyposażona w klasyczny
zaczep zamka. Dźwignia zwalniania zamka umieszczona obustronnie
nad spustem. Powiększona dźwignia bezpiecznika-przełącznika
rodzaju ognia i rękojeść napinania. Nowa pokrywa komory zamkowej
nie jest odłączana przy częściowym rozkładaniu i wyposażona jest
w długą szynę Picatinny. Mocowania pasa nośnego przeniesiono na
prawą stronę broni. Powiększono i pogrubiono stopkę kolby oraz
dodano występy na chwycie pistoletowym. Mechaniczne przyrządy
celownicze umocowane na szynie. Złożone składają się z muszki
trapezowej i szczerbiny, po rozłożeniu z muszki słupkowej i
przeziernika. Zasadniczym celownikiem jest kolimatorowy Z-Point.
Tłumik płomieni jest mocowany standardowo.
MP7A1 - najnowsza wersja seryjna. Dodano umieszczone po
obu stronach komory zamkowej mocowania, na których można
umieścić krótkie szyny Picatinny. Na potrzeby Bundeswehry
produkowana w dwóch odmianach:
- MP7A1 IdZ (Infanterst der Zukunft) - wersja
przeznaczona dla żołnierzy funkcyjnych jako broń służąca do
samoobrony. Posiada umieszczone na górnej szynie Picatinny
uproszczone mechaniczne przyrządy celownicze (muszka trapezowa i
szczerbinka) i celownik kolimatorowy Z-Point. Magazynki 20
nabojowe.
- MP7A1 KSK (Komando Spezialkräfte) - wersja dla
oddziałów specjalnych. Mechaniczne przyrządy celownicze jak w
wersji MP7. Zasadniczym celownikiem jest holograficzny EOTech
551. Kolba składana posiada możliwość ustawiania w położeniach
pośrednich pomiędzy złożoną a całkowicie rozłożoną. Po obu
stronach stopki kolby dodatkowe mocowania pasa nośnego.
Magazynki 20- i 40-nabojowe. Część pistoletów maszynowych MP 7A1
KSK jest wyposażona w tłumiki dźwięku "Rotex" firmy
Brügger+Thomet.
W niemieckiej broni wykorzystano wiele rozwiązań z karabinka
G36. Pistolet maszynowy MP7 jest indywidualną bronią
samoczynno-samopowtarzalną. Zasada działania oparta o
wykorzystanie energii gazów prochowych odprowadzanych przez
boczny otwór lufy. Sztrzelanie odbywa się z zamka zamkniętego.
Tłok gazowy o krótkim ruchu przekazuje energię przez popychacz
na suwadło. Ryglowanie przez obrót zamka z sześcioma występami
ryglowymi. Po wystrzeleniu ostatniego naboju zamek zatrzymuje
się w tylnym położeniu na zaczepie. Dźwignia zwalniania zaczepu
po obu stronach broni nad spustem. Mechanizm spustowy kurkowy
umożliwia strzelanie ogniem pojedynczym i seriami. Dźwignia
przełącznika rodzaju ognia (pełniąca także funkcję dźwigni
bezpiecznika) po obu stronach broni. Rękojeść przeładowania
została umieszczona (podobnie jak w amerykańskim karabinku M16)
u góry komory zamkowej.
Typowe dla
produktów firmy H&K oznaczenia w postaci piktogramów informują o
położeniu przełącznika (w górnym broń jest zabezpieczona,
środkowe pozwala prowadzić ogień pojedynczy, najniższe -
ciągły). Po prawej stronie komory zamkowej znajduje się okno
wyrzutowe, a przy jego krawędzi umieszczono odbijacz łusek.
Zasilanie z dwurzędowych magazynków łukowych o pojemności 20
(mieści się on całkowicie w chwycie pistoletowym i nie wystaje
poza obrys broni) lub 40 naboi. Przyrządy celownicze mocowane na
szynie Picatinny. Kolba składana wysuwana. Pistolet wykonany
jest w dużym stopniu z tworzyw sztucznych (polamidu zbrojonego
włóknem węglowym), aby ograniczyć masę.
GPoint
