HK MP5 jest dzisiaj symbolem antyterroryzmu, tak samo jak AK-47 terroryzmu. Ale wyrabianie sobie tej reputacji, w przypadku empepiątki, trwało niezwykle długo. Nieprawdopodobny wydaje się też fakt, że na początku nikt nie chciał tej broni kupować.

Po II Wojnie Światowej armia niemiecka była wyposażona głównie w broń z czasów wojny: Kar 98k, MG 42, M1 Garand, M1 Carbine oraz FN FAL, pistolety Astra 600 (P3) i pistolety maszynowe Beretta 38/49. Technologia parła do przodu i w końcu armia zaczęła szukać nowego peemu. Mimo iż do konkursu stanęły takie firmy jak Erma, Mauser, Walther i Anshutz, zrezygnowano z tego projektu na rzecz nowego karabinu automatycznego. Tymczasem policja, która mimo wszystko potrzebowała broni lżejszej i bardziej poręcznej, otrzymała MPK/L Walthera (armia w póżniejszym okresie kupiła MP2 (Uzi), który w latach 90. został zastąpiony przez G36K).

MPK/L nie był bronią idealną. Nie mógł się poszczycić ani celnością ani niezawodnością, dodatkowo kolba nie była wystarczająco stabilna. Tak więc w 1963 roku powstały założenia taktyczno-techniczne nowoczesnego pistoletu maszynowego dla jednostek interwencyjnych policji i Straży granicznej:
- kaliber 9mm,
- obsługująca różne typy amunicji 9mm x 19,
- przełącznik rodzaju ognia,
- stała kolba.

Historia MP5 zaczyna się rok później w siedzibie H&K, gdzie stworzenie nowego pistoletu maszynowego, w maksymalnym stopniu wykorzystującego rozwiązania zastosowane w G3, powierzono Tio Möllerowi. Projekt oznaczono jako MP9 (Machinenpistole Kaliber 9mm) i dano mu oznaczenie kodowe Projekt 64.

Pierwsze modele MP 9 wykonane już były z plastikowej obudowy odlanej w jednym kawałku z chwytem pistoletowym, do którego wkładano mechanizm spustowo uderzeniowy. Zrezygnowano z dwóch trzpieni mocujących tylec komory zamkowej, ponieważ siły generowane przez nabój 9mm były mniejsze niż te w G3 przy amunicji 7.62mm. MP 64 strzelał z zamka zamkniętego, tak jak G3. Z G3 przeniesiono również rolkowy układ zamka półswobodnego (zmieniono rozmiary i wyeliminowano zapadkę przeciwodskokową G3). Nowością był natomiast kurkowy mechanizm uderzeniowy, który razem ze strzelaniem z zamka zamkniętego stał się podstawą wielkiego sukcesu MP5.

Pierwszy funkcjonalny model pistoletu maszynowego nazwano MP 64 "7/64" i od samego początku przypominał ten, jaki znamy dzisiaj. Późniejsze zmiany ograniczały się do drobnych korekt w wyglądzie. Przyrządy celownicze tego modelu były typu otwartego, ze szczerbinką przerzutową i jej osłoną umieszczoną w połowie długości lufy oraz słupkową muszką bez osłony. W komorze nabojowej zastosowano rowki Revellego (12 rowków w ścianach komory, ułatwiające wyciągnięcie łuski).

Kolejny model 11/64 był już krótszy (z 230mm do 205mm), ale tylko tymczasowo (ponownie ją wydłuzono), ponieważ dłuższa lufa odsuwała szczeliny kompensatora od ręki strzelającego. Zmiany dotyczyły też magazynka. Nadal był prosty i mieścił 30 nabojów, ale miał teraz jedno, głębsze żebro zamiast dwóch równoległych, co lepiej pozycjonowało naboje. Następnie pojawił się przeziernikowy celownik, przesunięty na tylną część komory zamkowej. Od 1965 roku MP64 stał się oficjalnym prototypem HK54. W maju 1966 roku HK54 wygrał konkurs na uzbrojenie Federalnej Straży Graniczej (BGS) i Policji. Od tego momentu oznaczono go jako MP5.

Na życzenie komisji BGS wprowadzono kilka zmian: zlikwidowano kompensator, lufa o długości 225mm zaopatrzona została w trzy trójkątne występy (do mocowania odrzutnika do strzelania ślepą amunicją), wycięto rowki na części suwadła widocznej w oknie wyrzutowym. Kolejną już zmianą w przyrządach celowniczych było zastosowanie muszki w osłonie pierścieniowej i bębnowego celownika przeziernikowego. Wersja dla Straży Granicznej ze stałą kolbą przyjęła oznaczenie MP5A2 (MP5A1 nigdy nie było), ta z kolbą wysuwaną MP5A3.

Kolejne lata przynosiły następne modyfikacje:
1971
- usunięto rowki ręcznego dosyłacza zamka,
- zmniejszono siłę oporu spustu,
- skrócono o 80mm trzon zamkowy,
- powiększono okno wyrzutowe
1972
- powiększono podcięcie wlotowe do lufy,
- zastosowano plastikowe zderzaki na żerdzi sprężyny powrotnej,
- kolba zbrojona włóknem szklanym,
1973
- wzmocnienie komory spustowej włóknem szklanym,
- wyeliminowano wklejane dno chwytu pistoletowego,
- zamontowano szynę do mocowania dodatkowych przyrządów celowniczych,
- broń wyposażono w pas nośny R3/3 w układzie podwójnej pętli.
1976
- rozpoczęto produkcję łukowego magazyka (zacięcia przy podawaniu amunicji z prostego magazynka)
1977
- egzemplarze przeznaczone na eksport pokrywane lakierem piecowym zamiast fosforowania (odporniejszy na ciężkie warunki)
1978/9
- wzmocnienie sprężyny wyciągu (w wyniku testów prowadzonych przez GSG-9) i powiększenie łoża (odsunięcie ręki od lufy)
- wzmocnienie konstrukcji.

MP5 stał się sławny właściwie dzięki GSG-9. Po porażce policji dysponującej MPK w Monachium w roku 1972, to właśnie GSG (Grenzshutzgruppe 9) przejęła pałeczkę antyterrorystów. Po akcji w Mogadiszu o MP5 zrobiło się głośno, a H&K zaczął masowo otrzymywać zamówienia zza granicy. Drugą taką akcją była operacja "Nimrod" z udziałem MP5 w rękach SAS.

 

Model	A2	A3	A4	A5
Kaliber	9mm x 19
Długość	680	550/700*	680	550/700*
Waga bez mag.	2540	3080	2540	3080
Waga z mag. (15)	2660	3200	2660	3200
Waga z mag. (30)	2710	3250	2710	3250
Magazynek	15/30
Kolba	Stała	Odł/skł	Stała	Odł/skł
Szybkostrzelność	800
Tryby ognia	S,F	S,F	S,3,F	S,F

S- Pojedynczy, 3 - seria po 3, F - ciągły       * - kolba złożona/rozłożona

MP5SD (niem. Shalldampfer)

Pistolet ten posiada integralny tłumik huku wystrzału. Jego 146 milimetrowa lufa ma 30 otworów o średnicy 2.5mm. Gazy prochowe wydostają się przez te otwory i dostają do wnętrza tłumika i rozprężają się. Ucieczka gazów spowalnia pocisk.
 

MP5K (niem. Kurz)

Na początku przeznaczona dla eskorty VIP-ów, później żandarmerii polowej i załóg latających. Lufa długości 114mm. Przyrządy celownicze zredukowano do minimum w wersji MP5KA1 (tylko trójkątna muszka bez osłony).
MP5KA4 - ogranicznik długości serii, przyrządy celownicze oraz A5 bez przyrządów
MP5K-N - 140mm lufa, kolba firmy Choate, gwint na tłumik KAC, mechanizm spustowy SEF (Sicher-Einzelfueuer-Feuerstoss)
 

MP5F
Wzmocniona MP5 przeznaczona do amunicji +P+, używanej we Francji.

Tryby ognia
 

SEF		SF	0-1-2	0-1-3	Navy	Serie po 2	Serie po 3
S Safe (Zabezpieczony)	Safe	x	x	x	x	x	x
E Single (Pojedynczy	Single	x	x	x	x	x	x
F Automatic (Ciągły)	Serie po 2	-	x	-	-	x	-
	Seria po 3	-	-	x	-	-	x
	Full Auto	-	-	-	x	x	x

Przy pisaniu artykułu korzystałem z miesięcznika "Strzał" Z Czerwca 2007.