Kraj produkcji - USA
Producent - General Electric
Kaliber - 7,62 x 51 NATO
 

GAU-2B/A - Air Force
GAU-17/A - Navy
M134 - Army

M134 Minigun jest to wielolufowy karabin maszynowy skonstruowany w systemie Gatlinga na potrzeby Armii USA w czasie wojny wietnamskiej (lata 60-te). Termin "mini" oznacza, że karabin zaopatrywany jest mniejszym kalibrem w porówaniu do M61 Vulcan (20 mm). Stworzony został z myślą o ostrzeliwaniu wroga schowanego w zaroślach, podczas lądowania helikopterów. Strzelanie z karabinów z pojedyncza lufą powodowało częste przegrzewanie się lufy oraz zacięcia zamka. Montowany był jako pokładowy karabin maszynowy montowany w drzwiach takich helikopterów jak OH-6 Cayuse, OH-58 Kiowa, AH-1 Cobra, UH-1N czy H-60, H-3 oraz z samolotów Douglas AC-47 ("Spooky"), AC-119 ("Shadow" i "Stinger") oraz AC-130 "Spectre" (później C-130 Hercules), H-53 (MH-53) oraz dzisiejsze H-60 (UH-60 Black Hawk/HH-60 Pave Hawk).

Powstał w oparciu o działko M61 Vulcan (uproszczeno go i dostosowano do amunicji 7,62). Występuje wiele wersji różniących się przede wszystkim szybkostrzelnością (do 6000 strz./min) i "napędem" (elektrycznym, hydraulicznym lub pneumatycznym). Chłodzony jest powietrzem. Zasilany nabojem kalibru 7,62 x 51 mm NATO z metalowej taśmy rozsypanej.

Na podstawie M134 Minigun skonstruowano odmianę XM 214 Microgun zasilaną małokalibrowym nabojem pośrednim 5,56x45mm. Microgun jest lżejszy od Miniguna i posiada większą szybkostrzelność teoretyczną która wynosi 10000 pocisków na minutę, XM214 Microgun nie był jednak produkowany seryjnie.

Miniguna można zobaczyć w takich filmach jak Predator (1987), Terminator 2: Judgement Day (1991), Matrix (1999).
 

GPoint