Foto

_______________________

Dane techniczne:
Nabój 5,56 x 45 mm NATO
Masa broni niezaładowanej 3,63 kg
Masa broni załadowanej 4,11kg
Długość broni z kolbą rozłożoną 1000mm
Długość broni z kolbą złożoną 758mm
Długość lufy 480mm
Szybkostrzelność teoretyczna 750strz/min
Zasięg efektywny 800m

G36

G36 – (oznaczenie fabryczne HK50) karabin szturmowy firmy Heckler und Koch Gmbh z Oberndorfu. Obecnie przepisowa broń żołnierzy armii niemieckiej i hiszpańskiej.

W latach 80-tych postanowiono w Niemczech wprowadzić nowy, nowoczesny karabin jako standardowe uzbrojenie armii. Trzeba było czymś zastąpić G3, zaopatrywany amunicją 7.62 x 51. Miał być nim G11 kalibru 4.7mm (amunicja bezłuskowa), opracowywany przez HK. Badania doprowadziły jednak firmę do bankructwa, a projekt został zarzucony. Po porażce karabinu G11, nowe kierownictwo firmy przeprowadziło reformę i w 1990 roku podjęło decyzję o rozpoczęciu prac nad nowym karabinem dla niemieckiej armii. Głównym konstruktorem broni, której zostało nadane oznaczenie HK50, był Ernst Mauch. Postawiono przed nim zadanie zbudowania karabinu, który będzie tani w produkcji, a jednocześnie zachowa zalety poprzednich karabinów firmy HK. W maju 1994 roku zakończono główne testy i badania, a w 1995 roku Bundeswehra przyjęła broń do uzbrojenia pod swoim określeniem G36 zamawiając pierwsze 33 tysiące sztuk. Jednocześnie do uzbrojenia przyjęto karabinek G36K i ręczny karabin maszynowy LMG36. Początkowo miał być uzbrojeniem żołnierzy jednostek sił szybkiego reagowania, ale szybko powiększane zamówienia sprawiły, że obecnie znajduje się na uzbrojeniu coraz większej liczby żołnierzy niemieckich.

W 1997 roku karabiny G36 zakupiły siły zbrojne Hiszpanii (zastąpił karabiny CETME L). W 2003 roku podjęto decyzję, że G36 stanie się podstawą do opracowania nowego karabinu dla żołnierzy amerykańskich M8 (program anulowano w 2005 roku). Licencję na niektóre rozwiązania i technologie zastosowane w G36 zakupił także Meksyk. Wykorzystano je przy projektowaniu i produkcji karabinu FX-05 Xiuhcoatl. W 2006 podjęto także decyzję o przyjęciu G36 do uzbrojenia armii łotewskiej.

W porównaniu do starszych karabinów HK, zdecydowanie spadła cena. Karabin bez celowników kosztował 800$, co w porównaniu do 1700$ za G41 było zdecydowanym postępem. Jednak cenę karabinów dla Bundeswehry podnosi do 1200$ wyposażanie każdego egzemplarza w celowniki optyczny i kolimatorowy (eksportowa wersja z celownikiem optycznym jest oferowana za 890 $).

W maksymalnym stopniu starano się stosować tworzywa sztuczne, dzięki czemu zmniejszyła się masa, a jednocześnie wzrosła odporność karabinu na korozję (łoże, komora zamkowa, uchwyt do przenoszenia broni, gniazdo magazynka, magazynek, składana kolba i chwyt pistoletowy mieszczący mechanizm uderzeniowo-spustowy).

Karabin G36 jest indywidualną bronią samoczynno-samopowtarzalną. Zasada działania oparta o wykorzystanie energii gazów prochowych odprowadzanych przez boczny otwór w lufie. Zamek, umieszczony w przedłużeniu lufy, ryglowany przez obrót. Zamek posiada sześć występów ryglowych, które wchodzą w odpowiednie wycięcia tylnej części lufy. Broń wyposażono w zaczep suwadła, zwolnienie suwadła przyciskiem wewnątrz kabłąka spustu lub po lekkim odciągnięciu go do tyłu rączką zamkową. Mechanizm spustowy kurkowy, umożliwia strzelanie ogniem pojedynczym i seriami.

Zasilanie z przezroczystych łukowych magazynków 30-nabojowych (niewymiennych z magazynkami M16) lub 100 nabojowych, dwubębnowych Beta. Lufa pływająca zakończona podstawą bagnetu (bagnet od MPi AK-74N, czyli licencyjnego AK-74). Na końcu łoża można zamocować składany pod łoże dwójnóg. Na wierzchu komory zamkowej uchwyt do przenoszenia. W tylnej części chwytu celowniki: optyczny o powiększeniu 3.5x i kolimatorowy bez powiększenia firmy Henshold. Awaryjnie można korzystać z prostych mechanicznych przyrządów celowniczych (w wersji z kolimatorem trzeba go najpierw zdemontować). Kolba z tworzywa sztucznego składana na prawą stronę karabinu.

Karabin projektowany był z myslą o strzelcach zarówno lewo jak i praworęcznych: rączka napinająca została umieszczona pod uchwytem do przenoszenia na końcu listwy suwadła poruszającej się w trakcie strzelania. W pozycji spoczynkowej rączka jest przedłużeniem listwy i jest równoległa do lufy. Po pociągnięciu rączka obraca się o 90o zarówno w lewą jak i prawą stronę i wtedy można odciągnąć suwadło do tylnego położenia. Poza tym skrzydełko przełącznika rodzaju ognia (pełniące także funkcję bezpiecznika) znajduje się po obu stronach komory zamkowej.

Wersje:

  • G36 - karabin z kolbą składaną, celownik optyczny o powiększeniu 3x i celownik kolimatorowy.
  • G36V (kiedyś E) - eksportowa wersja G 36 z celownikiem optycznym 1,5x
  • G36K - karabinek z kolbą składaną i lufą skróconą, celownik optyczny o powiększeniu 3x i celownik kolimatorowy.
  • G36KV - eksportowa wersja G 36 z celownikiem optycznym 1,5x
  • G36C - subkarabinek, celownik mechaniczny, na uchwycie do przenoszenia długa szyna Picatinny do mocowania innych celowników.
  • MG36 - ręczny karabin maszynowy

Źródło: Wikipedia.org

 

 

 

 

 

 

 

Filmy

Instrukcja obsługi karabinu G36 cz.I (wer. ang)

Instrukcja obsługi Karabinu G36 cz.II (wer. ang)

Instrukcja obsługi Karabinu G36 cz.III (wer. ang)

Próby na poligonie

Reklama

 


COPYRIGHT BY WWW.FIREARMS.COM.PL 2008 ALL RIGHTS RESERVED.