Po II wojnie światowej w kilku państwach rozpoczęto prace nad amunicją pośrednią. Z krajów NATO najbardziej zaawansowane były prace w Wielkiej Brytanii, gdzie do uzbrojenia wprowadzono nabój .280 Mk1Z. Pod wpływem USA w na początku lat 50. standardowym nabojem NATO został 7,62 x 51 mm NATO. Był to typowy nabój karabinowy. W tym samym czasie w USA prowadzono prace nad eksperymentalną bronią strzelającą amunicją strzałkową (SPIW) i wielopociskową (SSB).

       W 1957 roku opracowano w USA w oparciu o nabój cywilny .222 Remington Magnum nabój oznaczony .223 Remington (5,56 x 45 mm). Do strzelania nowym nabojem Eugene Stoner opracował nowy karabin Armalite AR-15. W 1962 roku karabiny AR-15 zostały zakupione przez US Air Force, a później także przez US Army. Nowy karabin został standaryzowany jako M16, a amunicja jako M193 (nabój z pociskiem zwykłym). Zarówno nabój jak i karabin traktowano jako rozwiązanie tymczasowe, do momentu wprowadzenia do uzbrojenia karabinu opracowanego w ramach projektu SPIW. Niepowodzenie programu SPIW spowodowało jednak że nowy karabin i amunicja M193 zdobywał coraz silniejszą pozycję w systemie uzbrojenia amerykańskiej armii. Z czasem nowa amunicja została przyjęta do uzbrojenia poza USA (np. we Francji), pojawiło się także wiele nowych wzorów broni strzelających nabojem 5,56 x 45 mm.

       Produkcję amunicji 5,56 mm uruchomiono także w belgijskich zakładach FN. Początkowo produkowały one naboje SS92 identyczne z M193, ale po kilku latach rozpoczęto prace nad modernizacją naboju. Ich efektem był nabój SS109 wyposażony w nowy, dłuższy pocisk. Nowy pocisk wymagał mniejszego skoku gwintu lufy, ale w zamian oferował znacznie lepsze osiągi balistyczne. Na początku lat 80. amunicja 5,56 x 45 mm z pociskiem SS109 stała się standardową amunicją pośrednią NATO. W USA jako pierwszy do uzbrojenia przyjął ją w 1982 roku US Marine Corps jako M855.

       Od 1997 roku nabój 5,56 mm NATO znajduje się na uzbrojeniu Wojska Polskiego. Z czasem ma zastąpić amunicję 7,62 x 39 mm wz. 43.

       Wersje:

 5,56 x 45 mm M193
 USA
 M193 - pocisk zwykły (masa pocisku 3,56 g, prędkość początkowa 1005 m/s)
 M196 - pocisk smugowy (masa pocisku 3,43 g)
 XM778 - pocisk zwykły (masa pocisku 3,46 g). Pocisk eksperymentalny, nie przyjęty do uzbrojenia.
 XM778 - pocisk smugowy (masa pocisku 3,46 g). Pocisk eksperymentalny, nie przyjęty do uzbrojenia.
 Belgia
 SS92 - pocisk zwykły (masa pocisku 3,56 g, prędkość początkowa 1005 m/s)
 L95 - pocisk smugowy (masa pocisku 3,3 g)
 Portugalia
 E1 - pocisk zwykły (masa pocisku 3,55 g, prędkość początkowa 990 m/s)
 E2 - pocisk smugowy (masa pocisku 3,35 g, prędkość początkowa 875 m/s)
 Francja
 O - pocisk zwykły (masa pocisku 3,56 g, prędkość początkowa 850 m/s)
 T - pocisk smugowy (masa pocisku 3,36 g, prędkość początkowa 850 m/s)
 Austria
 pocisk zwykły (masa pocisku 3,6 g, prędkość początkowa 980 m/s)

 5,56 x 45 mm NATO
 SS109 (M855) - pocisk zwykły (masa pocisku 4,0 g, prędkość początkowa 948 m/s)
 P112 - pocisk przeciwpancerny (masa pocisku 4,0 g, prędkość początkowa 922 m/s)
 L110 (M856) - pocisk smugowy (masa pocisku 4,14 g, prędkość początkowa 860 m/s)

GPoint

Źródło: Wikipedia.pl